Dlaczego porzucamy pasje?

Ciekawość, czyli motor napędowy rozwijania pasji, jest stymulowana przez rzeczy odpowiednio trudne - czyli, ani nie za proste (nuda), ani nie za trudne (lenistwo).

Nasz 🧠 mózg ocenia nasze postępy w nauce i gdy są one dla niego zbyt wolne, zmniejsza nasz poziom ciekawości.

Np. ocenia to w ten sposób, że:

💪 koszt pozyskania informacji jest zbyt wysoki > względem jej 💎 wartości.

Z drugiej strony to, co już znamy jest 💤 nudne - bo już to znamy. Nie ciekawi nas więc i nie interesuje.

Spora część z nas sama tego doświadczyła, gdy na początku odkrywając swoją pasję, pochłanialiśmy masę nowych informacji i chcieliśmy ich jeszcze więcej i więcej. Na początku postępy bywają wręcz imponujące i jeszcze bardziej zachęcają nas do dalszej eksploracji.

Wraz ze wzrostem posiadanej wiedzy i umiejętności zaczynamy dochodzić do coraz trudniejszych tematów, gdzie by dowiedzieć się czy nauczyć czegokolwiek nowego należy poświęcić masę czasu. Wtedy 🧠 mózg puszcza pedał z gazu ciekawości i zaczyna powoli hamować.

𝗖𝗼 𝘇𝗿𝗼𝗯𝗶𝗰́, 𝗯𝘆 𝗻𝗶𝗲 𝘀𝘁𝗿𝗮𝗰𝗶𝗰́ 𝗽𝗮𝘀𝗷𝗶 (𝗹𝘂𝗯 𝗯𝘆 𝗶𝗻𝗻𝗶, 𝗷𝗮𝗸 𝗽𝗿𝗮𝗰𝗼𝘄𝗻𝗶𝗰𝘆 𝗰𝘇𝘆 𝗱𝘇𝗶𝗲𝗰𝗶 𝗷𝗲𝗷 𝗻𝗶𝗲 𝘀𝘁𝗿𝗮𝗰𝗶𝗹𝗶)?

✅ Wyznaczaj skromniejsze cele - łatwiej być odrobinkę lepszym każdego dnia niż próbować osiągnąć cel dopiero po roku. Dzięki temu możemy zwieść mózg, że utrzymujemy tempo postępów ;)

✅ Otaczaj się innymi pasjonatami - wsparcie społeczne ze środowiska czy od strony bliskich potrafi znacznie pomóc w utrzymaniu pasji;

✅ Jeśli Twoja pasja jest związana z jakimś perspektywicznym celem, pamiętaj o nim i nie trać go z oczu;

✅ Ewaluuj swoje postępy i pasje - co jakiś czas zastanów się, jakie postępy osiągasz i czy chcesz dalej inwestować swój czas i pieniądze w tę pasję. Czasem „trzeba wiedzieć kiedy ze sceny zejść.”

Biorąc pod uwagę charakterystykę nauki i krzywej ciekawości naturalną koleją rzeczy jest, że pasje przychodzą i odchodzą. Możemy jednak odnaleźć także takie, które będą nas praktycznie zawsze ciekawiły i pasjonowały, a przy stosowaniu powyższych wskazówek mogą się okazać życiową pasją.