🚨 Duszenie emocji dosłownie zwiększa ryzyko śmierci o 35%?

Uśmiechasz się do klienta, który właśnie cię zirytował. Zaciskasz zęby, aby nie wybuchnąć. Mówisz bliskim, że nic się nie stało, żeby nikogo nie martwić.

Zyskujesz aprobatę otoczenia, ale tracisz coś o wiele cenniejszego.
Siebie, czas i część swojego życia...

Mogłoby się intuicyjnie wydawać, że panowanie nad emocjami to po prostu dojrzałość.

🔎 Jednak czy to ma swoją cenę?

Sprawdził to zespół Benjamina Chapmana. W 1996 r. 729 dorosłych Amerykanów oceniło, na ile zgadza się z 6 zdaniami. Oto 3 z nich - pewnie i Ty odpowiesz na nie w kilka sekund:
👉 „Zatrzymuję emocje dla siebie.”
👉 „Nie boję się pokazać innym, co czuję.”
👉 „Kiedy jestem zły(-a), daję innym znać.”

Potem badacze sprawdzili w rejestrze zgonów, kto z nich zmarł do 2008 r. Porównali osoby, które dusiły emocje wyraźnie częściej niż przeciętnie, z tymi, które robiły to wyraźnie rzadziej.

🚨 U pierwszych ryzyko śmierci z jakiejkolwiek przyczyny było o 35% wyższe.

Co to oznacza w praktyce?
Tłumienie emocji nie oznacza, że umrze 35% takich osób.
W okresie 12 lat zmarło 15% wszystkich badanych.

🚨 Istotne jest jednak to, że osoby nieokazujące emocji były narażone na śmierć o ponad jedną trzecią bardziej niż osoby, które o nich mówiły... i to przy tym samym wieku, płci, wykształceniu, pochodzeniu i samoocenie zdrowia.

A ciężka choroba nie sprawia, że ktoś zamyka się w sobie, a później umiera? Badacze pominęli zgony z pierwszego roku po ankiecie, gdyż wśród nich najłatwiej o chorobę, która już wtedy trwała.

🚨 Związek nie osłabł... a nawet wzrósł do 42%.

🚨 Przy zgonach z powodu nowotworów ryzyko było wyższe o 70%.

🚨 Przy chorobach serca o 47%, ale ten wynik mógł być dziełem przypadku.

To nie znaczy, że tłumienie emocji wywołuje raka. Autorzy wprost przestrzegają przed taką interpretacją, a badanie jest obserwacyjne, więc pokazuje związek, a nie przyczynę.

Najciekawsze?
Z 6 zdań najbardziej wyróżniło się jedno:
„Kiedy jestem zły(-a), daję innym znać”.

🚨 Im mocniej ktoś się z nim NIE zgadzał, tym wyższe miał ryzyko, zarówno ogólne, jak i przy nowotworach oraz chorobach serca.

💡 Zwróć uwagę na jego brzmienie. Nie „krzyczę”, tylko „daję innym znać”. Autorzy widzą w tym trop, że liczy się nie tylko sama emocja, ale też to, czy ktoś się o niej dowiaduje... i może pomóc ją unieść.

Co może za tym stać?

Tego badanie nie mierzyło, ale autorzy wskazują dwa tory:
👉 zachowanie - emocja, której nie wypowiesz, szuka ujścia gdzie indziej, np. w jedzeniu;
👉 ciało - we wcześniejszych badaniach u osób tłumiących emocje autonomiczny układ nerwowy, sterujący np. ciśnieniem i poceniem się, silniej reagował na stres.

Czajnik z zatkanym gwizdkiem dalej się gotuje, tylko nikt tego nie słyszy.
Twarz zostaje spokojna, ale Twój mózg i tak podkręca reakcję na stres.

Czy trzymanie emocji na wodzy w pracy to dalej profesjonalizm czy koszt, który w końcu trzeba zapłacić?