Dlaczego mózg się śmieje?

Jaki jest najśmieszniejszy żart świata i dlaczego bawi nas nawet to, co niekoniecznie powinno?

Śmiech to nie tylko przyjemna reakcja - to skomplikowany proces neuronalny, który może być potężnym narzędziem np. w rękach marketerów. Ale co tak naprawdę dzieje się w naszych głowach, gdy słyszymy żart?

Zacznijmy od najśmieszniejszego żartu na świecie według badań.

W badaniu Richarda Wisemana z University of Hertfordshire, gdzie pod lupę wzięto 40 000 dowcipów, na które zagłosowało ponad 350 000 ludzi z 70 krajów świata, wybierając w ten sposób najśmieszniejszy kawał na świecie:

Dwóch myśliwych idzie przez las i nagle jeden z nich traci przytomność. Ma wytrzeszczone oczy i niewyczuwalny oddech. Jego kolega wyciąga więc telefon i dzwoni na telefon alarmowy.

Gdy ktoś odbiera, krzyczy w słuchawkę.
- Mój przyjaciel nie żyje! Co mam robić?

Operator próbuje opanować sytuację.
- Proszę się uspokoić. Pomogę panu. Przede wszystkim proszę się upewnić, że na pewno nie żyje.

W słuchawce zapada cisza, po czym słychać strzał w tle i zdyszany głos pyta:
- Dobra. Co teraz?

Dlaczego czasem śmiejemy się z żartów tak słabych, że aż bolą?

.

.

.

Odpowiedź może leżeć w intrygującym zjawisku znanym jako „efekt błędnego przewidywania”.

Badacze tłumaczą to zjawisko „teorią łagodnego naruszenia”. Kiedy słyszymy początek żartu, nasz mózg automatycznie próbuje przewidzieć puentę.

Zaskoczenie, które przeradza się w śmiech to nic innego jak przyznanie się mózgu, że się pomylił w przewidywaniu, co się wydarzy. Aby zapewnić nam przetrwanie, poszerza wachlarz dostępnych możliwości o te właśnie zasłyszane i by je utrwalić wzbudza w nas pozytywne odczucia (jak wesołość) lub negatywne (jak zażenowanie).

W przypadku „suchara” puenta jest często tak oczywista lub absurdalna, że kompletnie rozmija się z naszymi przewidywaniami. Ta rozbieżność wywołuje reakcję zaskoczenia, która paradoksalnie może być odbierana jako zabawna.

Dodatkowo Chan i współpracownicy (2016) odkryli, że rozwiązywanie niespójności semantycznych aktywuje obszary mózgu związane z kreatywnym myśleniem. Oznacza to, że przetwarzanie „sucharów” może angażować podobne mechanizmy neuronalne co rozwiązywanie problemów kreatywnych.

Ale to nie koniec!
Co jest lepsze niż najlepszy dowcip na świecie?

.

.

.

1001 najzabawniejszych dowcipów świata, które znajdziesz na końcu tego wydania 😉