Czy z biologicznego punktu widzenia lepiej spać samemu(-ej) czy z partnerką(-em)?

Sprawdził to zespół badawczy z Uniwersytetu Arizony, badając 1007 dorosłych osób. Doszli oni do bardzo ciekawych wyników…

Część osób, myśląc o tym pytaniu, może mieć przed oczami wojny kołdrowe, zbytnie grzanie lub wietrzenie, a nawet odgłos młota pneumaty… ekhem, to znaczy odgłos chrapania ;)

Jednak wyniki uzyskane przez badaczy nie pozostawiają złudzeń.

Osoby, które spały z partnerem/partnerką:

⏱️ szybciej zasypiały;

⏳ dłużej spały po zaśnięciu;

👍 uzyskiwały lepszą jakość snu;

🩺 miały mniejsze ryzyko bezdechu sennego;

😌 zmniejszały ryzyko wystąpienia depresji;

🪷 obniżały w ten sposób swój poziom stresu i lęku;

🤗 zwiększały satysfakcję z życia i relacji.

Czy w takim razie z małymi pociechami śpi się jeszcze lepiej?
Właśnie, nie do końca. Spanie z dziećmi zwiększało stres, bezsenność, ryzyko bezdechu sennego i obniżało kontrolę nad swoim snem. Czyli dzieci lepiej jest jednak zostawić na noc w łóżeczku.

Idealnie podsumowali całość autorzy badań:

„ ✅ Spanie z partnerem(-ką)/małżonkiem(-ką) wiąże się z lepszą jakością snu i ogólnie zdrowiem psychicznym.

❌ Spanie z dzieckiem wiąże się natomiast ogólnie z gorszym snem”.