🧠☕️ Pijesz kawę i czujesz, że wracasz? Jednak...

godzinę później trzeci raz czytasz ten sam akapit. Dlaczego?
Kofeina nie zrekompensuje Ci niedospanej nocy.
Jedynie osłabi alarm ostrzegający o braku energii i zmęczeniu...
Przez cały czas, kiedy nie śpisz, w mózgu przybywa adenozyny - produktu ubocznego pracy komórek, więc im dłużej czuwasz bez snu, tym wyższy jest jej poziom. Kiedy adenozyna łączy się z receptorami, Ty zaczynasz odczuwać zmęczenie i opadasz z sił.
🚨 Ale kofeina robi coś niespodziewanego...
Cząsteczka kofeiny na poziomie molekularnym wygląda bardzo podobnie, co sprawia, że łączy się z receptorami adenozyny, blokując ich funkcjonowanie.
Z Atlasu mózgu · Sen
Skąd mózg wie, że pora spać?
Zobacz w Atlasie (otwiera się w nowej karcie)Adenozyna więc dalej sobie krąży i zwiększa swój poziom... ale Ty już tego tak nie odczuwasz... chwilowo...
Dlatego przestajesz czuć zmęczenie, chociaż nadal jesteś zmęczony(-a).
Z Atlasu mózgu · Sen
Jak bardzo chciało im się spać
Zobacz w Atlasie (otwiera się w nowej karcie) Ale co, jeśli wypijemy kilka kaw po słabo przespanej nocy, a nasz szef każe nam akurat zrobić zadanie wymagające myślenia?
Sprawdził to zespół Yonghua Huanga.
W ich badaniu 14 uczestników było rygorystycznie pozbawionych snu przez 36 godzin. Po tym czasie zrobili to, co zapewne Ty dziś rano - raczyli się kofeiną. Z tą różnicą do Twojego poranku, że w postaci tabletki i z EEG na głowie, by zmierzyć się z zadaniem wymagającym zaangażowania intelektualnego.
Jak myślisz, jak poszło im z zadaniem?
W zasadzie... całkiem normalnie, bez spektakularnych wyników czy pomyłek.
Jednak EEG pokazało coś, co mogłoby umknąć badaczom.
👉 Pierwsze 0,2 sekundy - moment, w którym kora dostaje sygnał, że coś pojawiło się na ekranie. Po kofeinie ta odpowiedź była silniejsza niż przed nieprzespaną dobą. Mózg dosłownie mocniej reagował na sam widok figury.
👉 0,5 sekundy później - moment, w którym trzeba tę figurę utrzymać w pamięci i porównać z poprzednią. Tutaj już odpowiedź osłabła.

Czyli mózg ruszył mocniej na starcie i słabiej tam, gdzie zaczyna się myślenie.
Dlaczego akurat tak?
Bo kofeina nie pomaga kierować uwagi na nic konkretnego.
Blokuje receptory adenozyny w całym mózgu i podnosi ogólny poziom czuwania, ale nie wzmacnia akurat tych obwodów, które właśnie pracują nad Twoim zadaniem. Twój mózg „słyszy: nie zasypiaj”, ale nie słyszy, na czym ma się skupić, będąc zmęczonym.
☕️ A co, jeśli pijesz kawę codziennie?
Tu naukowcy się spierają.
Część uważa, że u stałych konsumentów kofeina głównie odwraca objawy odstawienia, zamiast podnosić czujność ponad poziom osoby niepijącej. Inne prace tej różnicy nie znajdują.
A Ty?
Po nieprzespanej nocy bierzesz się za najtrudniejsze zadanie dnia, bo kawa daje poczucie gotowości, czy przekładasz je na inny dzień, jeśli to możliwe?
NeuroNauka w biznesie i na co dzień prosto na Twój e-mail
Cotygodniowy biuletyn o NeuroOdkryciach w biznesie i na co dzień. Prosto o mózgu, neuronauce, efektywności. Dołącz do 12 700+ subskrybentów.

NeuroNauka w biznesie i na co dzień prosto na Twój e-mail
Dołącz do 12 700+ subskrybentów.

Źródła:
- Shao, Y., Xu, L., An, X., Zhang, J., Xie, H., Gong, J., Duan, H., & Huang, Y. (2026). Caffeine and modafinil counteract sleep deprivation through distinct neurocognitive pathways: An ERP study of object working memory. Frontiers in Human Neuroscience, 20, 1832731. https://doi.org/10.3389/fnhum.2026.1832731
- Quiquempoix, M., Drogou, C., Erblang, M., Van Beers, P., Guillard, M., Tardo-Dino, P.-E., Rabat, A., Léger, D., Chennaoui, M., Gomez-Merino, D., & Sauvet, F. (2023). Relationship between habitual caffeine consumption, attentional performance, and individual alpha frequency during total sleep deprivation. International Journal of Environmental Research and Public Health, 20(6), 4971. https://doi.org/10.3390/ijerph20064971
- Rogers, P. J., Heatherley, S. V., Hayward, R. C., Seers, H. E., Hill, J., & Kane, M. (2005). Effects of caffeine and caffeine withdrawal on mood and cognitive performance degraded by sleep restriction. Psychopharmacology, 179(4), 742-752. https://doi.org/10.1007/s00213-004-2097-y










