Pasożyty kontrolujące mózg czy zamieniające w zombie? Osoby zakażone toksoplazmozą zakładają firmy 1,7x częściej?

Nauka pisze bardziej przerażające scenariusze niż japońskie horrory.
W naturze istnieją pasożyty, które dosłownie przejmują kontrolę nad mózgami swoich żywicieli.
Toxoplasma gondii - jednokomórkowy pasożyt infekujący około jedną trzecią ludzkości (szacunkowo 25-30% populacji światowej)- sprawia, że zainfekowane myszy i szczury tracą strach przed drapieżnikami jak koty i wręcz się do nich przyciągają.
🎯 Cel?
Zwiększyć szanse na zjedzenie przez kota, gdzie pasożyt może się rozmnażać.
Jak to możliwe?
Badania z Uniwersytetu Kalifornijskiego pokazują, że przy toksoplazmozie pasożyt:
- Rozgaszcza się w mózgu, z niektórymi badaniami wskazującymi na nieco wyższą koncentrację szczególnie w ciałach migdałowatych odpowiedzialnych za reakcję strachu;
- Wpływa na poziom testosteronu, zmieniając zachowania społeczne;
- Modyfikuje działanie neurotransmiterów, w tym dopaminy i serotoniny.
Jeszcze bardziej spektakularne działanie ma Dicrocoelium dendriticum - motylica wątrobowa atakująca mózgi mrówek.
🔬 Mechanizm zombifikacji:
Jedna z setek larw migruje do mózgu mrówki i osiedla się w zwoju podnerwowym, odpowiedzialnym za kontrolę mięśni żuchwy.
Rezultat?
Zainfekowane mrówki każdego wieczoru wspinają się na źdźbła trawy i zagryzają je szczękami w stanie tężca - idealnie wystawione na zjedzenie przez pasące się zwierzęta.
Najnowsze badania odkryły, że kontrola jest jeszcze bardziej wyrafinowana niż sądzono:
- W chłodne poranki i wieczory (kiedy pasą się zwierzęta) mrówki „zombie” wspinają się na trawę;
- Gdy robi się gorąco, schodzą w dół, by uniknąć śmiertelnego przegrzania.
To temperatura pełni rolę „przełącznika zombie”.
Co najbardziej niepokojące?
U ludzi z toksoplazmozą obserwuje się:
- Zwiększoną skłonność do podejmowania ryzyka;
- Zmiany osobowości;
- Statystycznie wyższe prawdopodobieństwo zakładania własnej firmy (1,7x);
- Związki z niektórymi zaburzeniami psychicznymi.
Czy pasożyt może wpływać na nasze decyzje biznesowe i życiowe?
Badania nad tym trwają, ale związki są intrygujące.
Natura od milionów lat doskonali techniki wpływu na zachowanie - także w ten sposób.
PS
Na wideo poniżej możesz zobaczyć mikroskopijnego przedstawiciela bezkręgowców, które nazywają się Wrotki ;)

NeuroNauka w biznesie i na co dzień prosto na Twój e-mail
Cotygodniowy biuletyn o NeuroOdkryciach w biznesie i na co dzień. Prosto o mózgu, neuronauce, efektywności. Dołącz do 12 700+ subskrybentów.

NeuroNauka w biznesie i na co dzień prosto na Twój e-mail
Dołącz do 12 700+ subskrybentów.

- Tagi:
- neurony i komórki
Źródła:
- Afonso, C., Paixão, V. B., & Costa, R. M. (2012). Chronic Toxoplasma infection modifies the structure and the risk of host behavior. PLoS ONE, 7(3), e32489. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0032489
- Gasque, S. N., & Fredensborg, B. L. (2023). Expression of trematode-induced zombie-ant behavior is strongly associated with temperature. Behavioral Ecology, 34(6), 960-968. https://doi.org/10.1093/beheco/arad064
- Johnson, S. K., Fitza, M. A., Lerner, D. A., Calhoun, D. M., Beldon, M. A., Chan, E. T., & Johnson, P. T. J. (2018). Risky business: Linking Toxoplasma gondii infection and entrepreneurship behaviours across individuals and countries. Proceedings of the Royal Society B: Biological Sciences, 285(1883), 20180822. https://doi.org/10.1098/rspb.2018.0822
- Martín-Vega, D., Garbout, A., Ahmed, F., Wicklein, M., Goater, C. P., Colwell, D. D., & Hall, M. J. R. (2018). 3D virtual histology at the host/parasite interface: Visualisation of the master manipulator, Dicrocoelium dendriticum, in the brain of its ant host. Scientific Reports, 8(1), 8587. https://doi.org/10.1038/s41598-018-26977-2
- Vyas, A. (2015). Mechanisms of host behavioral change in Toxoplasma gondii rodent association. PLoS Pathogens, 11(7), e1004935. https://doi.org/10.1371/journal.ppat.1004935
- Webster, J. P., & McConkey, G. A. (2010). Toxoplasma gondii-altered host behaviour: Clues as to mechanism of action. Folia Parasitologica, 57(2), 95-104. https://doi.org/10.14411/fp.2010.012










