🧠🏎️ Nico Hülkenberg ominął obracający się bolid w 0,14 sekundy - jak to możliwe dla mózgu?

Czyli szybciej niż Twój mózg zdąży rozpoznać, co w ogóle widzi...

Na tym wideo z Grand Prix Holandii bolid Gabriela Bortoleto obraca się na mokrym torze tuż przed nosem auta Nico Hülkenberga.

Od chwili, gdy wjeżdża na jego tor jazdy, do momentu minięcia upływa...

140 milisekund.

Przypomnijmy tutaj, że sam średni czas reakcji człowieka to ok. 230 ms (0,23 s)...

Tutaj kierownica Hülkenberga, według analizy czasu F1, zaczyna skręcać już po 0,007 s.

🚨 Tylko, że żaden ludzki mózg nie pracuje tak szybko...

Zespół Simona Thorpe'a sprawdził w EEG, ile czasu potrzebuje mózg, żeby rozpoznać, co przedstawia zdjęcie, które mignęło na ekranie.

Wyszło około 0,15 s.

Czyli cały unik trwał krócej niż Twój mózg potrzebuje, żeby zrozumieć, co widzi.

Okazuje się, że mózg Hülkenberga nie jest tu wyjątkiem.

Jak myślisz, skąd więc początek uniku już po 0,007 s?

To nie był refleks, a coś więcej.

Otto Lappi z Uniwersytetu Helsińskiego, który od lat bada wzrok kierowców wyścigowych, mówi New York Timesowi:

„Większość ich umiejętności to przewidywanie. Przewidywanie to sposób, w jaki mózg kupuje sobie czas”.

Najdziwniejsze?

Sam Hülkenberg mówił po wyścigu:

„Starałem się zareagować jak najpóźniej i po prostu instynktownie wybrałem stronę”.

Czekał, czy obracający się bolid zsunie się w górę, czy w dół toru.

Jego mózg najpewniej przez cały ten czas liczył, gdzie Bortoleto znajdzie się za chwilę...

więc kierownica mogła ruszyć, zanim obraz zdążył cokolwiek potwierdzić. F1 pisze to wprost - „skręca w lewo, przewidując jego trajektorię”.

👀 To przewidywanie widać w ruchach oczu.

Zespół Lappiego nagrał eye-trackerem zawodowego kierowcę wyścigowego, który w symulatorze jechał na granicy przyczepności.

Jego głowa i wzrok obracały się w stronę zakrętu około 0,65 s wcześniej niż sam bolid.

Czyli oczy były już w zakręcie, zanim auto zaczęło w niego wchodzić.

Robisz to samo, gdy nalewasz wodę do szklanki. Zakręcasz kran, zanim woda dojdzie do brzegu, bo mózg policzył już, kiedy się naleje. Kierowca robi to przy prędkościach, przy których 0,1 s to prawie 10 metrów toru.

To dlatego, według Lappiego, o klasie kierowcy nie decyduje sam refleks, tylko to, jak daleko w przód liczy jego mózg.

🔬 A czy taki mózg widać w skanerze?

Badacze z Uniwersytetu w Pizie porównali w MRI 11 zawodowych kierowców wyścigowych z 11 osobami, które jeżdżą na co dzień.

Kierowcy mieli gęstszą istotę szarą między innymi w polu podspoidłowym. To obszar, który pomaga trzymać w głowie mapę miejsca z lotu ptaka.

Im większa była ta gęstość u kierowcy, tym częściej stawał na podium.

W prostszych zadaniach ich mózgi angażowały mniejsze obszary, a wynik mieli taki sam jak reszta.

Co było pierwsze?

Tego te badania nie rozstrzygają. Porównano kierowców z resztą, a nie ten sam mózg przed karierą i po niej.

A czy Twój mózg kiedyś Cię wyprzedził w swojej reakcji niczym jak w filmie Matrix?