Atlas mózgu › Co naprawdę robi dopamina? › Gra

DopaMina

Gra o tym, jak mózg uczy się chcieć coraz bardziej. To ty decydujesz, czy sięgnąć po kolejną świecącą kropkę. Patrz, co dzieje się z nastrojem, ze światem dookoła i z siłą potrzebną, żeby odpuścić.

Gra: ok. 5 minutOpowieść: 3 minutyKomputer i telefon
Facebook LinkedIn

Co pokazuje gra?

Każda zmiana na ekranie odpowiada mechanizmowi opisanemu w badaniach. Krzywa w grze jest ich schematem, a nie pomiarem.

Dlaczego każdy lot jest niższy?

Po każdej dawce mózg uruchamia proces przeciwny, który z czasem pojawia się szybciej i działa mocniej. Ta sama dawka daje coraz mniejszy i krótszy wzlot, a po nim głębszy dołek.

Koob i Le Moal, 2008

Dlaczego cały świat ciemnieje?

Punkt, do którego wraca nastrój, przesuwa się w dół. Bez dawki jest gorzej niż przed pierwszym razem, a słabną też zwykłe przyjemności, jak pies czy muzyka.

Koob i Le Moal, 2008

Dlaczego mózg biegnie po kropkę?

Dopamina napędza chcenie, a nie samą przyjemność. Chcenie może rosnąć, choć dawka cieszy coraz mniej, a sygnały kojarzone z dawką coraz mocniej przyciągają uwagę.

Berridge i Robinson, 2016; Robinson i Berridge, 2025

Dlaczego ubywa receptorów?

W badaniach obrazowych osoby uzależnione mają w prążkowiu mniejszą dostępność receptorów D2, więc ten sam sygnał dopaminowy trafia w mniej odbiorników.

Volkow i in., 2011

Więcej o dopaminie

Gra pokazuje jeden fragment większej historii. Na stronie o dopaminie znajdziesz resztę, od chcenia i lubienia po leki i telefony.

Gdzie szukać pomocy

Jeśli to dotyczy Ciebie

  • 800 199 990 Ogólnopolski Telefon Zaufania „Uzależnienia”: bezpłatny, codziennie 16:00–21:00, anonimowo
  • 801 889 880 Telefon Zaufania „Uzależnienia behawioralne” (hazard, internet, gry, zakupy): codziennie 17:00–22:00
  • 801 033 242 Anonimowi Alkoholicy: codziennie 8:00–22:00
  • Poradnie leczenia uzależnień w okolicy: mapa placówek KCPU

Jeśli martwisz się o bliską osobę

  • 800 199 990 ten sam telefon wspiera też członków rodzin osób uzależnionych
  • 801 889 880 konsultanci rozmawiają także z bliskimi osób uzależnionych od czynności
  • Grupy Al-Anon dla rodzin i przyjaciół osób pijących: al-anon.org.pl
  • Poradnie leczenia uzależnień prowadzą też terapię i spotkania dla rodzin

W kryzysie psychicznym: 800 70 2222 (całodobowo, bezpłatnie). Dzieci i młodzież: 116 111. W zagrożeniu życia: 112.

Źródła

  1. Koob, G. F., i Le Moal, M. (2008). Addiction and the brain antireward system. Annual Review of Psychology, 59, 29–53. doi.org/10.1146/annurev.psych.59.103006.093548
  2. Berridge, K. C., i Robinson, T. E. (2016). Liking, wanting, and the incentive-sensitization theory of addiction. American Psychologist, 71(8), 670–679. PMC5171207
  3. Robinson, T. E., i Berridge, K. C. (2025). The incentive-sensitization theory of addiction 30 years on. Annual Review of Psychology, 76, 29–58. doi.org/10.1146/annurev-psych-011624-024031
  4. Volkow, N. D., Wang, G.-J., Fowler, J. S., Tomasi, D., i Telang, F. (2011). Addiction: Beyond dopamine reward circuitry. PNAS, 108(37), 15037–15042.

Atlas mózgu · NeuroEfektywnie × Neuroinsight Lab